Niet zomaar rijden om het rijden
“Er is een bepaalde stilte die je alleen ervaart wanneer je ver genoeg naar het noorden bent, waar het lawaai van de wereld wegsterft in het geknetter van een kampvuur en het langzame ontdooien van rijp op elke grasspriet. Dat was het ritme van onze dagen deze herfst – een trage, gestage cadans van beweging, reflectie en ontdekking terwijl we op pad gingen om een backcountry-avonturenroute uit te stippelen door Noord-British Columbia.”
Een missie langs Route 16
Dat zijn de eerste woorden van REV’IT!-ambassadeur Golnoosh Namazi, terwijl ze terugblikt op haar meest recente avontuur. Geboren in Iran en opgegroeid in Canada, woont ze nu tussen de afgelegen bergen en valleien van de North Coast van Noord-BC, waar ze de mogelijkheden voor adventure riding in de regio verkent en documenteert.
Dit avontuur was niet zomaar een rit om het rijden. Haar missie was het creëren van een backcountry-avonturengids voor Route 16, een motor-toeristische bestemming die Highway 16 en de gemeenschappen, zijroutes en landschappen die ermee verbonden zijn, omvat. Van oost naar west, van Mount Robson tot Prince Rupert, snijdt de route dwars door het hart van British Columbia en verbindt ze de regio met uitgestrekte wildernis, voortdurend veranderende landschappen en een reeks kleine dorpen en onvergetelijke stops onderweg.
Collectieve verantwoordelijkheid voor flora en fauna
Door bij te dragen aan Route 16 ondersteunt ze zowel de gemeenschap als het land zelf. Een project als dit moedigt rijders aan om met intentie door de regio te reizen en helpt zo een dieper respect te ontwikkelen voor de ecosystemen en de mensen die ervan afhankelijk zijn. Naarmate meer reizigers de route ervaren, groeit het bewustzijn – en daarmee ook de collectieve verantwoordelijkheid om de flora en fauna te beschermen die deze plek zo uniek maken. Iets wat ons hier bij REV’IT! na aan het hart ligt.
In de loop van enkele weken legde ze meer dan 4.000 kilometer af en bracht ze een route van ongeveer 1.500 km in kaart – een lappendeken van bosbouwwegen, sneeuwscooterroutes en stille stukken asfalt die een schoonheid onthullen die de meeste mensen alleen vanuit een vliegtuigraam zien. “De eerste paar dagen waren nat,” vertelt ze. “Het soort regen dat je tot op het bot doorweekt. Na vijf dagen modder, plassen en grind van onze laarzen wassen, reden we terug naar huis, naar Terrace, om op te drogen en te hergroeperen.”
Uitzichten die je klein doen voelen
Daarna volgde het middengedeelte van de route, startend vanuit Houston, een stadje in het hart van BC. Het bleek Golnoosh’ favoriete deel van het hele project. “Het is een van de meest onderschatte regio’s van de provincie. Ik zag het eigenlijk voor het eerst – een enorm netwerk van onverharde wegen die zich een weg banen door alpiene valleien, langs meren en vergeten industriële corridors die de meeste reizigers nooit te zien krijgen.”
Ze vervolgt: “We zagen een moedergrizzly zalm uit de rivier trekken terwijl haar welpen over de oever tuimelden en het ritme van overleven leerden. We dwaalden door een verlaten mijn hoog boven een wilde vallei, met zo’n uitzicht dat je halverwege een stap doet stoppen en je klein laat voelen – op de best mogelijke manier.”
Toen kwam het Nechako Reservoir in zicht – zo uitgestrekt en stil dat het bijna buitenaards aanvoelde. Het is een door mensen gemaakt ‘meer’, ontstaan door een enorme dam die een aluminiumsmelter van stroom voorziet – een van de vele industriële projecten die de ruggengraat vormen van het leven in deze afgelegen noordelijke dorpen. Elke bocht onthulde weer een verborgen hoek van deze ongelooflijke wildernis, en toch bleven er hele valleien die ze niet eens konden verkennen. Al deze wegen ontdekken zou een mensenleven kosten.
Alles wat je nodig hebt: warmte en goed gezelschap
’s Avonds werd vuur een ritueel voor Golnoosh en haar rijmaatjes. Vaak een langzaam, handmatig zaagwerk om dood hout te verzamelen, maar soms vonden ze een stapel hout die door zomerkampeerders was achtergelaten. “Sommige avonden bleven we lang bij het vuur hangen, sokken drogend en verhalen delend,” herinnert ze zich. “Andere avonden wilden we alleen maar snel een warme maaltijd naar binnen werken en ons terugtrekken in onze slaapzakken. Tussen happen en gelach door deelden we strategieën om warm te blijven tot de ochtend – de meest betrouwbare was een kruik, gevuld met water uit een pot die boven het vuur was gekookt en diep in de slaapzak gestopt, die warmte uitstraalde tijdens de lange, ijzige nacht.”
Die avonden rond het vuur vormden het hart van de reis. Ze brachten alles terug tot de essentie. Daarbuiten had je alleen warmte, eten en goed gezelschap nodig – en natuurlijk de juiste uitrusting om overeind te blijven wanneer het weer omsloeg. “Mijn REV’IT! Component 3 H2O-jas, Sand 5 H2O-broek en Expedition GTX-laarzen hebben me nooit in de steek gelaten en pasten zich moeiteloos aan van slagregen naar ijskoude ochtenden en weer terug naar milde middagen,” vertelt ze.
Trots op de wilde schoonheid
Uiteindelijk waren het vooral de mensen die haar het meest bijbleven. “In elk klein dorp waar we doorheen kwamen, stonden mensen klaar om ons toe te zwaaien, naar de motoren te vragen en verhalen te delen over hun favoriete paden of verborgen meren. Ze vertelden ons waar de weg écht naartoe ging, welke brug was weggespoeld en welk bergpad misschien nog begaanbaar was.
Toen we er half bevroren uitzagen, boden vreemden ons een plek aan om op te drogen, een warme maaltijd of een verhaal om mee te nemen. Geen gatekeeping, geen aarzeling – alleen trots. Mensen hier willen dat anderen ontdekken wat zij altijd al wisten. Ze zijn trots op hun achtertuin, trots op de wilde schoonheid die hen definieert.”
Delen wat deze plek betekent
Adventure riding draait in de kern om verbinding – met het land en met de mensen. “Ik realiseerde me dat dit het echte doel van deze rit was,” deelt ze. “Niet alleen routes in kaart brengen en waypoints vastleggen, maar delen wat deze plek betekent. Iets creëren dat het doorgeven waard is – iets dat anderen helpt Noord-BC te zien zoals wij het zien: niet alleen als een lijn op de kaart, maar als een levend, ademend deel van wie we zijn.”
“Noord-British Columbia is altijd een toegangspoort geweest naar ergens anders – naar Alaska, naar de poolcirkel, naar de rand van de kaart. Maar misschien, als je de tijd neemt om beter te kijken, zie je dat het niet alleen de weg naar het noorden is. Het is een bestemming op zich – een plek die nog steeds de kracht heeft om je te vormen, zoals ze mij heeft gevormd.”
Wat is Route 16?
Een initiatief dat rijders en toeristen uitnodigt en inspireert om de uitgestrektheid en immense schoonheid van British Columbia, Canada te ontdekken. In de schijnwerpers gezet door lokale ambassadeurs zoals Golnoosh, die niet alleen de weg wijzen, maar vooral de verhalen vertellen over waar deze bijzondere plek écht om draait – voorbij de brochure.
