De man die als eerste in de reis geloofde, voegt zich bij hem
De wereld rondreizen per motor, vertrekkend vanuit zijn thuisland Spanje: Andres Sile ging op pad om een droom waar te maken. Het is een droom die veel motorrijders delen, maar voor Andres begon die droom zich pas eind 2023 echt te ontvouwen tot een verhaal. Na een reeks bemoedigende gesprekken met zijn vader maakte twijfel plaats voor vastberadenheid. Hij vertrok. En nu, twee jaar later, is het verhaal rond. De man die als eerste in de reis geloofde en hem het laatste zetje gaf om het avontuur aan te gaan, heeft zich bij hem gevoegd voor het Amerikaanse deel van zijn trip.
Waar de reis begon
De gedeelde liefde voor motoren tussen vader en zoon begon al vroeg in het leven van Andres. “Ik rijd al motor sinds mijn zestiende,” vertelt hij, “maar de allereerste keer dat ik op een motor zat, was toen ik vier jaar oud was, bij mijn vader achterop. Hij had een oude Honda die hij uiteindelijk moest verkopen om zich te kunnen richten op de zorg voor ons gezin.”
Andres, nu 32, vervolgt: “Op mijn 22e maakte ik mijn eerste motorreis in Thailand met een paar vrienden. Daar ontdekte ik het gevoel van vrijheid dat reizen door een land per motor je geeft – je kunt plekken bereiken die anders moeilijk toegankelijk zijn.”
De ene persoon die het zou begrijpen
Zijn verhaal lijkt sterk op dat van zijn vader, Antonio. Nu 65, begon hij op zijn zestiende te rijden op een oude Vespa. “In 1979, op twintigjarige leeftijd, maakte ik mijn eerste roadtrip en reed ik met mijn kleine 125cc Vespa door elk dorp in de provincie Cádiz. Later kocht ik een Honda 700 die ik deelde met mijn broer.” Het is dezelfde motor waar Andres jaren later op zou zitten.
Andres heeft altijd diep respect gehad voor zijn vader. “Hij hield altijd van avontuur, maar koos voor een rustig leven en een stabiele baan om voor zijn gezin te zorgen,” vertelt hij. Dus toen andere familieleden zich zorgen maakten over zijn plannen, wendde hij zich tot de ene persoon waarvan hij wist dat die hem zou begrijpen.
“Mijn vader maakte zich ook zorgen, maar onze gesprekken waren anders,” legt Andres uit. “Vanaf het allereerste begin moedigde hij me aan. Hij zei zoiets als: ‘Als je denkt dat dit je gelukkig maakt, doe het dan. Laat de jaren niet voorbijgaan om later spijt te krijgen dat je het nooit hebt geprobeerd. Hoe langer je wacht met beslissen, hoe moeilijker het wordt.’ Dat gesprek gaf mij het duwtje dat ik nodig had. Als mijn vader – die, zoals elke ouder, wil dat zijn zoon veilig is, financiële zekerheid heeft en werkt – mij dit vertelde, dan was dat genoeg. Diep vanbinnen heb ik altijd gedacht dat hij zelf ook graag zo’n avontuur had willen beleven in zijn jeugd, maar het leven maakte dat voor hem moeilijker dan voor mij.”
“Ik heb hem niet afgeraden, ik heb hem aangemoedigd”
Terugkijkend op die gesprekken met zijn zoon zegt Antonio: “Iedereen heeft dromen, maar het verschil tussen mensen zit in de beslissing om die na te jagen voordat je verstrikt raakt in de ‘normalisering’ van het dagelijks leven: een partner, een baan, een hypotheek… Dat pad is op zich ook een prachtig avontuur, maar van een andere aard. Daarom heb ik mijn zoon, toen hij het plan opperde om vóór zijn dertigste de wereld rond te reizen op de motor, niet geprobeerd tegen te houden. Integendeel, ik heb hem aangemoedigd.”
De beslissing werd genomen en Andres vertrok op 16 juni 2024, waarbij hij alles vastlegde voor zijn YouTube-kanaal. “Diezelfde dag zei ik, recht in de camera: ‘Op een dag zal mijn vader een paar weken met me meereizen op de motor, ergens in de wereld.’”
Ongeveer een jaar later arriveerde Andres in Thailand, na Europa, Rusland, Kazachstan, Kirgizië, Mongolië, China, Laos, Cambodja en Vietnam te hebben doorkruist. Zijn verhalen begonnen steeds meer mensen te raken en zijn publiek groeide. Dat bracht hem aan het denken: waarheen nu?
“Mijn vader móést zich bij mij voegen”
“Ik besloot mijn motor naar Canada te verschepen om aan de tocht door Amerika te beginnen. Van het noordelijkste punt van Alaska – een plaats genaamd Deadhorse – tot het zuidelijkste punt van Zuid-Amerika, zelfs van de wereld: Puerto Williams in Chili,” legt hij uit. “Toen ik op dit nieuwe continent aankwam, wist ik dat het tijd was om mijn belofte aan mezelf na te komen: mijn vader moest zich bij mij voegen. Ik wilde dat hij zelf zou ervaren hoe het is om door een ander land te reizen op de motor; om met eigen ogen te zien welk geluk voortkomt uit de beslissing die hij mij had helpen nemen. Ik stelde voor dat hij me een paar weken later in Chicago zou ontmoeten, zodat we samen de legendarische Route 66 konden rijden.”
Antonio herinnert zich: “Toen hij voorstelde om samen Route 66 te rijden, kon ik geen nee zeggen, ondanks mijn zorgen. Ik had geen ervaring met grote, moderne toermotoren, ik sprak geen Engels en ik was nog nooit in de VS geweest. Maar ik kon het niet weigeren om deel uit te maken van zijn droom, van zijn levensdoel, en om van dichtbij de dagelijkse uitdagingen te zien waarmee hij te maken had bij het maken van content voor zijn volgers.”
Terwijl Andres ervoor zorgde dat zijn vader een motor had om te rijden, grepen wij bij REV’IT! de kans aan om ervoor te zorgen dat beiden over de juiste motorkleding beschikten. Daarna was het tijd voor Antonio om het vliegtuig te nemen en zich bij zijn zoon te voegen voor het avontuur.
Intens maar onvergetelijk
De reis was intens, maar onvergetelijk,” vertelt Andres. “Mijn vader moest zich laten leiden door mij in een vreemd land. Hij leerde opnieuw rijden op een grote motor terwijl we meer dan 300 kilometer per dag aflegden. Hij moest zich aanpassen aan mijn werkschema, tegen de camera praten, onbekend eten proeven en uit zijn comfortzone stappen. Maar we kregen ook de kans om elkaar beter te leren kennen.”
Samen gingen ze op pad, terwijl Route 66 haar charme voor hen ontvouwde. Beginnend bij retro diners in Illinois en uitgestrekte maïsvelden in Missouri, reden ze al snel de weidse Amerikaanse landschappen in. Andres: “Het Navajo Nation-reservaat maakte grote indruk op ons, met adembenemende landschappen zoals Monument Valley en Antelope Canyon (die we ook bezochten), de Grand Canyon en de rotsformaties van de Painted Desert in Arizona.”
Een gedeelde droom en een versterkte band
“Toen we bij de Grand Canyon aankwamen, werd mijn vader behoorlijk emotioneel,” voegt Andres toe. “Hij realiseerde zich dat hij zonder deze reis zo’n spectaculair landschap nooit had gezien, en hij bedankte mij daarvoor.”
“Het belangrijkste dat ik ervoer in de tijd die ik met mijn zoon doorbracht, was dat hij genoot van wat hij deed – hij was gelukkig!” zegt Antonio. “Route 66 werd voor mij een gedeelde droom en een band die met elke kilometer sterker werd. Ik voelde bewondering voor mijn zoon, die motorreizen tot meer had gemaakt dan alleen een beroep; het was zijn leven.”
Tot slot zegt Andres: “Van mijn kant voelde het alsof ik mijn dromen kon waarmaken dankzij mijn vader, terwijl ik tegelijkertijd iets episch bereikte: Route 66 rijden als vader en zoon. Zonder twijfel is dit een ervaring die voor altijd in ons geheugen gegrift zal blijven.”
Wie is Andres?
Altijd onderweg en altijd op twee wielen: geïnspireerd door de allereerste reis rond de wereld volgt de Spaanse avonturenreiziger Andres de spreekwoordelijke voetsporen van de 16e-eeuwse ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan, wiens reis begon in de geboorteplaats van Andres.
